در نوشتن خانه می کنیم ما!

نشریه داستان نامه

تئودور آدرنو می گوید:

آن کس که دیگر خانه‌ای ندارد، در نوشتن خانه می کند.

این گفته آدورنو را بی اندازه دوست دارم. و همواره این جمله، توی ذهنم چون «آیه»ای مرور می شود.

به برداشت دیگری و دیگران از این جمله کاری ندارم. خود بر این باورم که آنها که می نویسند و مصداق این گفته آدرنو هستند، می نویسند تا جهانی تازه برای خود و دیگری خلق کنند؛ جهانی که «نبود»های این جهان را به «بود» تبدیل کند یا لااقل پرده ای ضخیم و نفوذناپذیر مقابل «نبودها» بکشد. خانه های ویران شده در جهانِ تازه خلق شده ی داستانی، از نو بنا می شود؛ تا سازنده اش در آن مأوا گیرد. 

خانه هایمان را در نوشتن، در نوشته هامان بنا می کنیم ما.

###

نشریه داستان نامه

شما را به مطالعه شماره صفر نشریه تخصصی ادبیات داستانی، «داستان نامه» دعوت می کنم.

در این شماره، داستانهایی از آیت دولتشاه، فرشته نوبخت، کورت‌ کوزنبرگ(ترجمه رضا نجفی)،...

نقد داستانهایی از استیون میل هاوسر، جویس کرول، ندا کاووسی فر، پیمان اسماعیلی،داود غفارزادگان

 مقالات: پیشینه قصه گویی در ایران، پیش درآمدی بر تحلیل روانکاوانه داستان، رویارویی خرد و خیال، اقتباس ادبی و سینما
و گزارشهایی از وضعیت نشر ادبیات داستانی و وضعیت ارتباط نویسنده و مخاطب در ایران    خواهید خواند.

 

/ 5 نظر / 23 بازدید
الهه

می نویسیم تا بدانیم تنها نیستیم و تنها ما نیستیم که این اندیشه را داریم .

نوشتن اضافه کردنِ یک موجودیت نو به این جهان نامتوازن.. اصولن نوشتن شیوه ایست که بشر بتواند درد درماندگی تاریخی خود را که از تصاد های این جهان ناشی گشته به نوعی التیام بخشد..وقتی می نویسی یعنی حالت رو به بهبود_ وقتی می نویسی انگار به آن آدمیت فراموش شده نزدیکتر شدی

شادی

خاته تان هماره آباد باد...

tabkom

با سلام و عرض خسته نباشید........ آغاز نشریه "داستان نامه" را خدمت همه دست‌اندرکاران تبریک عرض می‌کنم، مستدام باشید....