رونمایی!

 

«اسفند» را دود کردیم به تشریف فرمایی «بهار»؛ و حالا نوروز است و روز از نو،  و روزی از نو .

این دود اسفندِ سوخته و هیاهوی آمدن بهار، مجال خوبیست برای نوزایی و رونمایی از یک خودی تازه؛ فارغ از - لااقل برخی - عادات کهنه و عادت زدگی و رها از وسوسه ها و دغدغه های خام. و با فراموش کردن و جاگذاشتنِ همه آدم های سیاه دل و سیاهی ها و سیاهکاری های سال کهنه.

... پس از یک سال سخت، سال جدید را با این آرزوی بزرگ اغاز کرده ام.

 (اولین یادداشت سال 93)

/ 1 نظر / 17 بازدید
مهدی

مصطفای عزیز [گل] زیبا نوشتی دوست خوبم بهترین ها رو در سال جدید برات آرزو دارم.