همسفر

در سفرلاهیجان

مدتی را قرارست در سفر بگذرانی؛ به قصد لذت. برای این سفر، داری هزینه می کنی: از پول و دارایی ات و از وقت و عمرت که البته گرانبها ترست. اگر همسفرت با تو همدل و همراه باشد، به تو آنقدر خوش می گذرد که زیبایی و شادکامی لحظه لحظه‌ی سفر را عمیقاً درک می‌کنی. این رفیقِ راه که همدل و هم پا و همراهت است، اصطلاحاً «خوش سفر» خوانده می شود: کسی که در سفر و سختی ها و خوشی هایش با شما همراهست. اهل نق و نوق نیست. تکرو و تکخور نیست. از دیگران یا دیگری انتظار ندارد که در خدمت او باشد. اصراردارد که به اندازه شما کاری کند و باری از دوش همسفران بردارد تا سربار نباشد. همه چیز را آسان می گیرد: می گوید و می خندد و خوش می گذراند و... . و می داند که این لحظات را باید در کنار همسفر یا همسفرانش به خوشی بگذراند.

اگر همسفرت این ویژگی های اخلاقی–رفتاری را نداشته و برعکس، خلاف آن را داشته باشد، می توانی با خیال راحت مطمئن باشی که این سفر، «زهرمار»ت  خواهد شد! آن وقت است که، هر دقیقه خودت را لعنت می کنی که چه اشتباهی کردی که این سفر را با چنین همسفری آغاز کردی! گاهی و البته غالبا راه بازگشت نداری و ملاحظاتی تو را مجبور به تحمل و ادامه سفر می کند و خب، گاهی  هم را برگشت برایت وجود دارد اگر شهامتش را و جسارتش را داشته باشی و عقلت درست کار کند و قدرِ لحظه لحظه ی عمرت را بدانی! 

حالا این را تعمیم بده به سفر زندگی! ببین چه درد و رنجی بزرگ در یک سمت است و چه آسایش و شادکامی لذتبخشی در سمت دیگر! این را بهتر از همه، آنهایی که چنین تجربه ای داشته اند یا هم اکنون دارند، خوب لمس کرده اند و فهمیده اند؛ بپرسید ازشان!

/ 6 نظر / 5 بازدید
مهدی

عالی بود

tabkom

درود بر تمامی خوش‌سفران ِ کوتاه‌مدت و دراز‌ مدت!!......

مرتضی

سلام بر آقا مصفای نازنین،بهترین رفیق برای سفر(ضرس قاطع) قران کریم؛ سورة الفرقان : وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَىٰ يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّ‌سُولِ سَبِيلًا ﴿٢٧﴾ يَا وَيْلَتَىٰ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا ﴿٢٨﴾ و روزی که شخص ظالم پشت دست حسرت به دندان گرفته و گوید: ای کاش من با رسول حق راهی پیش می‌گرفتم. (۲۷) وای بر من، ای کاش که فلان را دوست نمی‌گرفتم. (۲۸) اميرالمؤ منين على عليه السّلام به امام حسن وصيت مى كند كه : ((سَئِلْ عَنِ الرَّفيقِ قَبْلَ الطَّريقِ)). يعنى : ((قبل از مسافرت ، جوياى رفيق باش )). ((لقمان )) نيز به پسرش سفارش كرده است كه : ((يابُنَى ! اَلرَّفيقُ ثُمَّ الطَّريقُ)) يعنى : ((اى پسرم ! ابتدا رفيق پيدا كن و سپس به مسافرت برو)). [گل]

مرا سفر به کجا می برد؟ کجا نشان قدم ناتمام خواهد ماند. کجاست جای رسیدن و پهن کردن یک فرش و بی خیال نشستن(سهراب) کجاست همسفر ناب سفرهایم که در لبخندش سفر کنم تا به رسیدن ها( خودم) [لبخند]

ش_محمدی

سلام اولا دلم برای همه تنگ شده دوما_ سفر اگر کوتاه باشد تا حدودی میشود تحمل کرد ولی سفر زندگی مقدار ش معین نیست اگر همسفر ت بهترین بنده خدا هم باشد اخرش باز موقع خداحافظی همه چیز تلخ میشه نتیجه_اصلا همسفر مایه معطلی است

مصطفی علیزاده

سلام خانم محمدی عزیز دل ما هم برای شما بسیاربسیارتنگ شده و مشتاق دیدارتان هستیم [گل]